L’aspect humoristique des Prolégomènes d’Adamance Coray au « Chant I » de L’Iliade
DOI:
https://doi.org/10.15517/cmzgp175Palabras clave:
Coray, Iliade, humour, émancipation intellectuelle et politiqueResumen
Dans le présent article, notre objectif est d’étudier les Prolégomènes d’Adamance Coray au chant I de l’Iliade, afin de montrer comment un récit contenant des passages humoristiques peut contribuer à l’éveil intellectuel des Grecs vivant sous le joug des Ottomans. Le personnage principal du texte est un prêtre de Volissos nommé Papa-Trechas qui rend les Prolégomènes une œuvre littéraire et en particulier, un véritable monument de la littérature grecque moderne. Il s’agit d’un prêtre simple, philanthrope et vertueux d’un village de l’île de Chios, mais dépourvu de l’éducation élémentaire. Dans l’ensemble de notre travail, nous présentons et traduisons des passages où l’on voit l’aspect humoristique de Papa-Trechas et par conséquent l’élégance intellectuelle d’Adamance Coray, ce géant intellectuel de Paris dont l’objectif principal était de contribuer à l’émancipation intellectuelle, sociale et politique de ses compatriotes.
Descargas
Referencias
Aggelou, A. (1999). Ο λογοτέχνης Κοραής. Dans Αδαμάντιος Κοραής. Ο Παπατρέχας. Estia.
Baladie, R. (1984). La place de Coray dans la philologie du début du XIXe siecle. Koraïs kai Chios (1), 17-27.
Belia, H. (1984). Απόψεις του Κοραή δια την οργάνωση της εκπαίδευσης. Koraïs kai Chios 1,147-167.
Bompaire, J. (1984). Coray citoyen de Paris. Dans ιήμερο Κοραή, 29 και 30 Απριλίου 1983: Προσεγγίσεις στη γλωσσική θεωρία, τη σκέψη και το έργο του Κοραή (p. 213).
Briand, M. ; Dubel, S. & Eissen, A. (2017). Rire et dialogue. Presses Universitaires de Rennes.
Chiron, J. (2017). Du rire de consensus à l’éloge de la gaieté dans les dialogues éducatifs des Lumières, dans Rire et dialogue (pp. 172-175). Presses Universitaires de Rennes.
Christodoulou, G. (1983). Ο Κοραής ως κλασικός φιλόλογος. Diavazo (1983), 45-48.
Coray, Ad., (1988). Προλεγόμενα στους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς (tome II), Ekdoseis Morphotiko Idruma Ethnikis Trapezis. (Œuvre originale publiée en 1811)
Coray, Ad. (1969). Apanta. S.I. Biris.
Coray, Ad. (1880). Lettres de Coray au protopsalte de Smyrne Dimitrios Lotos sur les événements de la Révolution française (1782-1793), traduites du grec et publiées par le Marquis de Queux de Saint-Hilaire, Paris.
Coray, Ad. (1877 éd.). Lettres inédites de Coray à Chardon de la Rochette (1790- 1796), éd. Émile Egger et Marquis de Queux de Saint Hilaire, Paris.
Daskalakis, A. (1979). Ο Διδάσκαλος του Γένους. Dans Ο Κοραής και η ελευθερία των Ελλήνων. Vagionakis.
Dimaras, K. (1984). Ο Κοραής και η γλώσσα. Dans Διήμερο Κοραή, 29 και 30 Απριλίου 1983: Προσεγγίσεις στη γλωσσική θεωρία, τη σκέψη και το έργο του Κοραή (pp. 9–28).
Dimaras, K. (1993). Ο Κοραής και η εποχή του. Dans Νεοελληνικός Διαφωτισμός (pp. 332-342). Ermis.
Dimaras, K. (1996). Οι διάλογοι του Κοραή, Ιστορικά Φροντίσματα Β’, Αδαμάντιος Κοραής. Poreia.
Dué, C. (2009). Recapturing a Homeric Legacy. Images and insights from the Venetus A manuscript of the Iliad, Hellenic Studies 35. Cambridge Massachusetts: Harvard University Press.
Fragkiskos, E. (1963). Η φιλία του Κοραή-Villoison και τα προβλήματά της. O Eranistis 1, 65-85.
Fragkiskos, E. (1993). Κοραή, Ομήρου Ιλιάδος Α. Εκδοτικά-Χρονολογικά. O Eranistis 19, 334-336.
Gaffiot F. (2000). Dictionnaire latin-français. Paris. Hachette.
Gkinis, D. (1948). Τα ανώνυμα έργα του Κοραή. Dans Βιβλιογραφικό δοκίμιο. Athènes.
Joret, C. (1910). D’Annse de Villoison et l’hellénisme en France pendant le dernier tiers du XVIIIe siècle. Hachette.
Kalospyros, N. (2006). O Αδαμάντιος Κοραής ως κριτικός φιλόλογος και εκδότης. Athènes.
Kavadas, S.D. (1968). Ο Παπατρέχας του Αδαμάντιου Κοραή. Βιογραφία και χαρακτηρισμοί. Chiaki Epitheorisis, 17(18), 113-118.
Kavadas, S. D. (1980-81). Βολισσία ἔκδοσις τῆς ᾿Ιλιάδος ὑπὸ ᾿Αδαμαντίου Κοραῆ. Platon (32-33), 178-195.
Kechagioglou, G. (1999). Αδαμάντιος Κοραής. Dans Απο τις αρχές της ως τον πρώτο παγκόσμιο II (pp. 83-86). Sokoli.
Kitromilides, P. M. (2010). Itineraries in the World of Enlightenment:Adamantios Korais fromSmyrna via Montpellier to Paris. Dans Adamantios Korais and the European Enlightenment (pp. 1-33). Voltaire Foundation, University of Oxford.
Kolovou, G. (2022). Adamance Coray raconte sa vie: traduction de son autobiographie. Connaissance Hellénique, O Lychnos (163), 1-30.
Kondylis, P. (2008). Ο Κοραής και η φιλοσοφία του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Dans Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός. Οι φιλοσοφικές ιδέες. Themelio.
Korsos, D. (1984). Αι γλωσσικαί ιδέαι του Αδαμάντιου Κοραή. Koraïs kai Chios (I), 97-107.
Mackridge, P. (2010). Korais and the Greek language question. Dans Adamantios Korais and The European Enlightenment (pp. 127-149). Voltaire Foundation, University of Oxford.
Mastrodimiris, P. D. (1996-97). Η μετακένωση των επιδιώξεων του γαλλικού διαφωτισμού στην Ελλάδα κατάτον δέκατο ένατο αιώνα. Epistiminiki Epetiridatis Filosofikis Sholis tou Papepistimiou Athinwn.
Mavrelos, N. (2014). Ο Κοραής και τα αφηγηματικά είδη. Από τη θεωρία στην πράξη. Dans Νεοελληνική Λογοτεχνία και κριτική από τον Διαφωτισμό έως σήμερα: Πρακτικά ΙΓ' Διεθνούς Επιστημονικής Συνάντησης, 3–6 Νοεμβρίου 2011: Μνήμη Παν. Μουλλά. Ekdoseis Sokoli-Kouledaki.
Moschos, M. (1984). Δομή και ύφος στον Παπατρέχα. Dans Πρακτικά Συνεδρίου, Κοραής και Χίος. Omireion Pneumatikon Kentron.
Lefka, A. (2015). Adamantios Koraïs : la dimension éthique et politique de l’éducation classique. Cahiers balkaniques, 1-7. https://doi.org/10.4000/ceb.5726
Papaderos, A. (1962). Metakenosis. Das kulturelle Zentralproblem des neuen Griechenlands bei Korais und Oikonomou. Mainz.
Papadopoulos, T. I. (1984). Οι αγώνες του Κοραή στο Παρίσι για εξασφάλιση εισοδημάτων επιβίωσης. Dans Πρακτικά Συνεδρίου «Κοραής και Χίος» (Vol. 1, pp. 349–388). Omireion Pneumatikon Kentron.
Paschalis, M. (2025). Η ιστορία και το ιδεολογικό υπόβαθρο της έκδοσης της Ιλιάδας. Dans éd. P. Kitromilides, O Αδαμάντιος Κοραής και ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός. MIET.
Pezopoulos, E. (1933). Ο Αδαμάντιος Κοραής ως φιλόλογος. Dans Ekatoentaetiris Adamantiou Koraï (pp. 239-266).
Politis, A. (2007) "Αν ήρχιζε μετά είκοσι χρόνους." Ο Κοραής, οι κοινωνικές ιδέες του Διαφωτισμού και η Ελληνική Επανάσταση. O Eranistis 26, 241-254.
Ritolo, V. (1965). A. Korais e la questione della lingua in Grecia. Palermo.
Skiadas, A.D. (1983). Αδαμάντιος Κοραής. O μέγας φιλόλογος κριτικός, ερευνητής, εκδότης, θεωρητικός, τέλειος γνώστης. Nea Estia (114), 16-29.
Stergiopoulos C. (1983). Ο Κοραής αφηγητής. Diavazo (82), 49-51.
Tabaki, A. (2010). Adamance Coray comme critique littéraire et philologue. Dans Adamantios Korais and the European Enlightment (pp. 151-183). Voltaire Foundation, University of Oxford.
Tabaki, A. (2018). Adamantios Korais (Smyrna 1748-Paris 1833): Ideology, Philosophy, Philology, Comparison and the notion of Hellenic Regeneration». Dans The (in)comparable in the European Literatures (pp. 29-38). Sofia.
Terzis, N.P. (2011). Ποιος εδίδαξε την αρχαία ελληνική φιλολογία στον Κοραή. Dans Η σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα και το πλαίσιό της. Panepistimio Makedonias.
Therianos, D. (1889-90). Adamantios Koraés. Trieste.
Varmazis, N. (2020). Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833). Ένας ανεξάντλητος κόσμος. Grafima.
Descargas
Publicado
Número
Sección
Licencia
Derechos de autor 2026 Georgia Kolovou (Autor/a)
Esta obra está bajo una licencia internacional Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0.
Aquellos autores/as que tengan publicaciones con esta revista, aceptan los términos siguientes:
- Los autores/as conservarán sus derechos de autor y garantizarán a la revista el derecho de primera publicación de su obra, el cual estará simultáneamente sujeto a la Licencia de reconocimiento de Creative Commons 3.0 (Atribución - NoComercial - SinDerivadas) que permite a terceros compartir la obra siempre que se indique su autor y su primera publicación en esta revista, respetando la restricción de uso comercial y de generación de obra derivada.
- Los autores/as podrán adoptar otros acuerdos de licencia no exclusiva de distribución de la versión de la obra publicada (p. ej.: depositarla en un archivo telemático institucional o publicarla en un volumen monográfico) siempre que se indique la publicación inicial en esta revista.
- Se permite y recomienda a los autores/as difundir su obra a través de Internet (p. ej.: en archivos telemáticos institucionales o en su página web) antes y durante el proceso de envío, lo cual puede producir intercambios interesantes y aumentar las citas de la obra publicada. (Véase El efecto del acceso abierto).
1.png)
